آدریان شاهزاده کوچولوی مامان بابا

پسری من. فردای تولدت وقت مشاوره داشتی و به همراه بابایی رفتیم.خانم علوی با دیدنت کلی ذوق کرد و از کارهایی که انجام می دی  خیلی خوشش اومد و فقط در حال تعریف کردن از تو بود.من بهش گفتم خیلی جیغ می زنی و گاز می گیری که گفت اهمیت ندیم چون می خوای حرف بزنی جیغ می کشی و گاز گرفتنت بخاطره جلب توجه هستش،باید حواست رو مشغول چیز دیگه بکنم.همچنان به شناخت رنگها تاکید داشت،استفاده کردن از هر دو دستت،شناخت اعضای بدن .گفت اگر چیزی خواستی و مناسبت نیست بهت ندیم حتی اگه خیلی هم گریه کنی فقط برات توضیح بدیم که برای تو نیست تا کمکم متوجه بشی.اگه سر اسباب بازی با بچه های دیگه دعوات شد سرزنشت نکنیم چون ممکنه یا لجباز بشی یا اعتماد به نفست رو از دست بدی.گ...

        توی این عکس اگه دقت کنی خودتو می بینی دفتر یادگاری که الان توش پر از یادگاری های قشنگه   اینم هدیه مهمانها این لباس شیر رو موقع اوردن کیک پوشیدی و بعدشم اتیش بازی شروع شد ولی عکسهاش زیاد خوب نشد که برات بزارم.***اینم از کادوی من و بابایی اینم کادوی خاله الهام که چون ست گردنبندت بود عکسش رو می ذارم،مامان جون و مادر جون و دایی بهت طلا دادن بقیه هم پول و اسباب بازی زحمت کشیدن و اوردن.  ******امیدوارم تونسته باشم تولدت رو مثل شاهزاده ها بگیرم♥                   &nb...

سلام گل پسرم،نمیدونم الان که این متن رو می خونی چند سالته،ولی الان برای من یک پسرک یکساله ای.یکساله.باور کن برایم باور کردنی نیست.حتی هنوز جواب مثبت آزمایش را هم باور نکردم. روزهای تلخ و شیرین حاملگی. هیجان روز های آخر.   لحظه رفتن به اتاق عمل و بهوش آمدنم،که فقط یادمه تو اوج درد تورو صدا می کردم.   و لحظه دیدن و بوسیدن تو.   و پایان انتظارم را...   چقدر زود گذشت،تو دنیا اومدی و همه دنیای ما شدی،با تو همه چیز شیرین و رویایی شد.پسرک یکساله من پسرک خنده روی من انقدر خوبی که هر ثانیه دلم برات تنگ می شه،از دیدنت، خندیدنت،دندونهای با فاصله ات،کنجکاوی هات،شیرین کاری هات،نشستنت،بازی کردنت،حرف زدن...

یاد پارسال افتادم ،همین موقع چقدر استرس داشتم و یه شوق عجیب برای دیدارت. نگران بودم یعنی همه چیز خوب پیش می رفت،سالم  بودی،دیابت من روی تو اثری نذاشته بود؟ ... هنوز نمی دونستم بیهوشی می خوام یا بی حسی تو سرم هزار تا  فکر و خیال بود بابا رضا بلاخره راضی می شد بیاد تو اتقاق عمل نمی دونم اونشب کی خوابم برد ،آخرین شبی که تو درونم بودی.... یاد اون شب  دوباره اشک تو چشمام جمع کرد...دوست دارم

امروز که از خواب بیدار شدم  تو غافلگیرم کردی،شروع کردی به راه رفتن.....انگار هنوز خواب بودم باورم نمی شد اشک تو چشمام جمع شد و محکم بغلت کردم،پسرکم یعنی انقدر بزرگ شده که می تونه راه بره!چه حس قشنگی دارم چه روز خوبی رو شروع کردم.سریع زنگ زدم به بابایی و گفتم که راه میری خیلی خوشحال شد  می دونم که الان داره لحظه شماری می کنه که بیاد و ببینتت آخه پیشمون نیست رفته ماموریت. دیدن چنین روزی ارزوم بود .خدایا شکرت. ادریان همینطوری خیلی شیطون شدی دیگه راه هم بری.... دیشب بردمت پارک سرسره بازی.می دونی چطوری بازی می کردی ،دوطرف سرسره رو گرفته بودی و می رفتی بالا و بعد سر می خوردی!!!یعنی بچه بودم انقدر از این حرکت پسر بچه ها بدم میومد .....

گل پسرم از اونجایی که من دایم در حال  تمرکز روی تو هستم  و هر چیز که به تو مربوط  میشه رو  مهم می پندارم و برای تک تک ماهگردهات تولد گرفتم،خواستم اولین سالگرد تولدت رو به سال قمری هم تبریک بگم.( البته مامان جونی ببخشید اینجا 2 روز دیرتر نوشتم ) بله شما پارسال دقیقا شب ماه رمضان دنیا اومدی . دوست دارم دوست داشتنی من.